Meer dan 30 gedichten zijn te lezen
via "LEES Luc C. MARTENS"  zie links)
-----------------------------------------

  * WAAR HET MEE BEGON...

AUTOSTRADE

fel wit
en gedempt rood
leiden mij
in de nacht.

oranje rits
sluit zwarte nachtjapon.

(1981-2003)
kreeg de 2e prijs Poëzie
van de kunstvereniging Spectraal (Gent-2003)

HOME FABIOLA

bruin tot zwart
klinkt het op de trap
lang gekleed, gesluierd
ook wit
is onverstaanbaar.

praten kan
alleen
tegen zwijgend geel
van allochtone muren.

(1981-2004)
kreeg de derde nominatie
van het verbond VOS (2004)
 

* Uit de cyclus DE REIZIGER EN IK

PETRA by NIGHT

aan jouw koude voeten
staan duizend kaarsen in bloei.

en ik, in de ban van jouw ver verleden
je roze schatkamer mag binnengaan.

DODE ZEE (kant Jordanië)

geen schot verstoort de stilte
terwijl de bloedende zon
van koude ruggen stroomt en
het zout uit vele wonden brandt.

ons hart zweeft diep en juicht
in de branding van de dood.
we drijven als lijken, geschoten
in de kilte aan de overkant.

* Uit de cyclus AFRIKA IS WIT

Bezoek aan de koningin van SIPO (Senegal)

Voel nog steeds de plek
waar je me kuste,droog
intens, schurend vluchtig
op mijn rechterwang.

word nog warm onderhuids
door dit ritueel op Sipo,
jouw koninkrijk, vergeten
eiland in de Saloum.

weet de bank nog op de prauw
waarmee we rolden samen,
het hoofd royaal beladen
voor de onderdanen.

zie nog de frisgroene
gewaden of hemelsblauw
met rood en goud omrand
terwijl je mij omarmde

beschaamd nog bij bezoek
aan jouw paleis van twee bij twee
vierkante meter naakt, omgeven
met zilverpapieren muren.

ween nog om jouw verdorde
borsten, langzaam leeggezogen.
kreeg jouw rijk aangeboden
in gestoken vruchten.

wil me altijd blijven kussen
in mijn Afrikaanse dromen
jouw dienaar luistert naar
de klop van de mangroves.

kreeg de 2e prijs Poëzie
van de kunstvereniging Spectraal (Gent-2005)

PLAGE d'OR (Senegal)

onze tere voeten verbrand
aan het sneeuwtapijt
onder de palmen,
onze ogen verblind
aan witgekalkte muren
van stenen hutten,
leggen wij ons te rusten
onder een nieuwe hemel
wit, van nooit geziene sterren.
verzonken boven de lakens
bevrijd van muskieten ademen wij
diep, onze zwarte dromen.

Laureaat VTB-VAB poëziewedstrijd, 2008
thema: Kleurrijk in al zijn aspecten

MASAI-MARA (Kenia)

rood, onders stof van Mara
schud ik de zwarte hand,
wegwijzer naar het dorp
waar heupwiegende meisjes
mij omringen, hun vreugde
uitzingen, verleiden,
in verdroogde uitwerpselen
van de kudde
waarvan de melk maar ook
het bloed gedronken wordt.

Ik voel de dode blikken
van doorgestoken oren.

* uit de cyclus GEBROKEN
         (bij sculpturen van MaRf)

WANNEER IK IN MIJ BEN

wanneer ik mij ben
laat me dan dromen
over wat ik nooit geworden ben
laat me kruinen in bomen,
mollen in gangen die ik niet ken.

wanneer ik in mij ben
laat me dan zoeken
naar wat ik nooit vinden mag
laat me zuchten op wolken
ijlen in catacomben die ik niet ken.

wanneer ik in jou ben
laat me dan huilen
om wat ik vinden moest
laat me schuilen in jouw kloof
klimmen op muren die ik niet ken.

wanneer jij mij zult zijn
woel dan in mijn kruinen
loop al mijn gangen af
en vind wat ik niet vinden wou
weet, dat ik nooit uit jou zal zijn.

VERKLEUMD

de echo van haar valse lach
striemde als een boemerang
in mijn verkrampt gezicht.
mijn schouder etterde steeds dieper.

samen zwegen we de verloren liefde,
gebroken, over onze navel heen.

mijn geduld was op en ook de wijn,
de borrelhapjes en het haardvuur
dat ons verkleumde van helse stilte.

kreeg de 3e prijs
poëziewedstrijd gemeente Nazareth (2006)