Het gazon parelt het gazon parelt een nieuwe dag. met champagnekurken staat geschreven dat ik niet meer vloeibaar ben al sinds een halve eeuw. ik nam feilloos de klip en zuig nog met vaste voet de dauw; vruchtwater van alle tijden dat - pas gebroken - mij zal leiden naar een land van herfst en sneeuw maar bij het kimmen van de zon is alles groen en wit en blauw en zingt mijn tuin benauwd. waarom vergrijsde blaren harken terwijl de agapanthus bol te leven staat en ik een afspraak heb met specht en spreeuw. gedicht uit een cyclus van drie die verscheen in het zomernummer 2009 van Gierik en NVT |